امام باقر علیه السلام:
عَن جَابِر عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ ع قَالَ:
إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص وَضَعَ الْعِلْمَ الَّذِی کَانَ عِنْدَهُ عِنْدَ الْوَصِیِّ
وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
اللهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
یَقُولُ أَنَا هَادِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
مَثَلُ الْعِلْمِ الَّذِی أَعْطَیْتُهُ وَ هُوَ نُورِیَ الَّذِی یُهْتَدَی بِهِ مَثَلُ الْمِشْکَاهًِْ فِیهَا الْمِصْبَاحُ
فَالْمِشْکَاهًُْ قَلْبُ مُحَمَّدٍ ص
و الْمِصْبَاحُ النُّورُ الَّذِی فِیهِ الْعِلْمُ
وَ قَوْلُهُ
الْمِصْباحُ فِی زُجاجَةٍ
یَقُولُ إِنِّی أُرِیدُ أَنْ أَقْبِضَکَ
فَاجْعَلِ الَّذِی عِنْدَکَ عِنْدَ الْوَصِیِّ کَمَا یُجْعَلُ الْمِصْبَاحُ فِی الزُّجَاجَةِ
کَأَنَّها کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ
فَأَعْلَمَهُمْ فَضْلَ الْوَصِیِّ
یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَکَةٍ
فَأَصْلُ الشَّجَرَةِ الْمُبَارَکَةِ إِبْرَاهِیمُ ع
وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
رَحْمَتُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ إِنَّهُ حَمِیدٌ مَجِیدٌ
وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ.
لا شَرْقِیَّةٍ وَ لا غَرْبِیَّةٍ
یَقُولُ لَسْتُمْ بِیَهُودٍ فَتُصَلُّوا قِبَلَ الْمَغْرِبِ
وَ لَا نَصَارَی فَتُصَلُّوا قِبَلَ الْمَشْرِقِ
وَ أَنْتُمْ عَلَی مِلَّهًِْ إِبْرَاهِیمَ ع
وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ
ما کانَ إِبْراهِیمُ یَهُودِیًّا وَ لا نَصْرانِیًّا وَ لکِنْ کانَ حَنِیفاً مُسْلِماً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ
وَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ
یَکادُ زَیْتُها یُضِیءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلی نُورٍ یَهْدِی اللهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ
یَقُولُ مَثَلُ أَوْلَادِکُمُ الَّذِینَ یُولَدُونَ مِنْکُمْ کَمَثَلِ الزَّیْتِ الَّذِی یُعْصَرُ مِنَ الزَّیْتُونِ
یَکادُ زَیْتُها یُضِیءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلی نُورٍ یَهْدِی اللهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ
یَقُولُ یَکَادُونَ أَنْ یَتَکَلَّمُوا بِالنُّبُوَّهًِْ وَ لَوْ لَمْ یُنْزَلْ عَلَیْهِمْ مَلَکٌ.

جابر از امام باقر ع روایت می‌کند:
«پیامبر اکرم ص دانش و علمی که داشت به وصیّ خود سپرد.
این آیه همان مطلب است:
اللهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
می‌فرماید:
خدا هادی آسمان‌ها و زمین است،
مثل علمی که به من داده شد و آن نور من است
– که به‌وسیله‌ی آن راهنمایی می‌شوند –
مانند مشکات است که در آن چراغ است.
مشکات قلب محمّد ص است و چراغ نوری است که در آن علم است.
این قسمت آیه
الْمِصْباحُ فِی زُجاجَةٍ
می‌فرماید:
من تصمیم دارم تو را قبض روح کنم
علمی که در نزد تو است بسپار به وصیّ خود
همان‌طور که چراغ را در شیشه می‌گذارند.
کَأَنَّها کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ
به آن‌ها اعلام کن مقام علی ع را
یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَکَةٍ
اصل این نژادِ مبارک ابراهیم ع است و آن همین آیه است که می‌فرماید:
رَحْمَتُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ إِنَّهُ حَمِیدٌ مَجِیدٌ؛
رحمت و برکات خدا بر شما اهل این خانه ارزانی باد. او ستودنی و بزرگوار است.
و این آیه‌ی شریفه
إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ؛
خدا آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برتری داد. 
ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ؛
فرزندانی بودند، برخی از نسل برخی دیگر پدید آمده. 
لا شَرْقِیَّةٍ وَ لا غَرْبِیَّةٍ
می‌فرماید:
«شما یهودی نیستید که به جانب مغرب نماز بخوانید
و نه نصرانی که به جانب مشرق
شما بر ملّت ابراهیم ع هستید
خداوند در این آیه می‌فرماید:
ما کانَ إِبْراهِیمُ یَهُودِیًّا وَ لا نَصْرانِیًّا وَ لکِنْ کانَ حَنِیفاً مُسْلِماً وَ ما کانَ مِنَ الْمشْرِکِینَ؛
ابراهیم نه یهودی بود نه نصرانی، بلکه حنیفی مسلمان بود. و از مشرکان نبود.
این قسمت آیه که می‌فرماید:
یَکادُ زَیْتُها یُضِیءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلی نُورٍ یَهْدِی اللهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ
می‌فرماید:
مثل فرزندانی که از شما بوجود می‌آیند مانند روغن زیتون است که فشرده‌ای از زیتون می‌باشد
یَکادُ زَیْتُها یُضِیءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلی نُورٍ یَهْدِی اللهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ
می‌فرماید:
«نزدیک است که سخن به نبوّت کنند گرچه بر آن‌ها ملکی نازل نشده».