[سورة البقرة (۲): آية ۱۶۴]
إِنَّ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ الْفُلْكِ الَّتي‏ تَجْري فِي الْبَحْرِ بِما يَنْفَعُ النَّاسَ وَ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ وَ تَصْريفِ الرِّياحِ وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (164)

[سورة البقرة (۲): آية ۱۷۰]
وَ إِذا قيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَيْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ (170)

امام عسکری علیه السلام:
وَصَفَ اللَّهُ هَؤُلَاءِ الْمُتَّبِعِینَ لِخُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ.
خداوند مشخّصات پیروان شیطان را در این آیه بیان کرده است.

امام کاظم علیه السلام:
ذَمَّ الَّذِینَ لَا یَعْقِلُونَ فَقَالَ:
خداوند [در این آیه] نادانان را سرزنش نموده و فرموده است:
وَ إِذا قِیلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللهُ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَیْنا عَلَیْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ کانَ آباؤُهُمْ لا یَعْقِلُونَ شَیْئاً وَ لا یَهْتَدُونَ.

[سورة البقرة (۲): آية ۱۷۴]
إِنَّ الَّذينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَليلاً أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ في‏ بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ (174)

امام عسکری علیه السلام:
قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی صِفَهًِْ الْکَاتِمِینَ لِفَضْلِنَا أَهْلَ‌الْبَیْتِ (علیهم السلام) إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللهُ مِنَ الْکِتابِ الْمُشْتَمِلِ عَلَی ذِکْرِ فَضْلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَلَی جَمِیعِ النَّبِیِّینَ وَ فَضْلِ عَلِیٍّ (علیه السلام) عَلَی جَمِیعِ الْوَصِیِّینَ وَ یَشْتَرُونَ بِهِ بِالْکِتْمَانِ ثَمَناً قَلِیلًا یَکْتُمُونَهُ لِیَأْخُذُوا عَلَیْهِ عَرَضاً مِنَ الدُّنْیَا یَسِیراً وَ یَنَالُوا بِهِ فِی الدُّنْیَا عِنْدَ جُهَّالِ عِبَادِ اللَّهِ رِئَاسَهًًْ.
خداوند درباره‌ی کسانی که فضل ما اهل‌بیت (علیهم السلام) را کتمان می‌کنند می‌فرماید: «کسانی‌که آنچه خدا در کتاب نازل کرده از فضیلت حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) بر تمام پیامبران و فضیلت علی (علیه السلام) بر تمام اوصیاء را پنهان می‌کنند و با این کتمان‌کردن، [خود را به مقامی غصبی رسانده و] پول اندکی به دست می‌آورند تا به مقدار ناچیزی از دنیا برسند و به ریاست در نزد جهّال [و مردم عوام] دست یابند».

امام عسکری علیه السلام: 
أُولئِکَ ما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ إِلَّا النَّارَ بَدَلًا مِنْ إِصَابَتِهِمُ الْیَسِیرَ مِنَ الدُّنْیَا لِکِتْمَانِهِمُ الْحَقَّ.
آن‌ها به جای همان مقدار مختصری که از دنیا به‌واسطه‌ی کتمان حق به دست آورده‌اند، جز آتش در روز قیامت نمی‌خورند.

امام عسکری علیه السلام:
لا یُکَلِّمُهُمُ اللهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ بِکَلَامٍ خَیْرٍ
بَلْ یُکَلِّمُهُمُ بِأَنْ یَلْعَنَهُمْ وَ یُخْزِیَهُمْ وَ یَقُولُ
بِئْسَ الْعِبَادُ أَنْتُمْ
غَیَّرْتُمْ تَرْتِیبِی
وَ أَخَّرْتُمْ مَنْ قَدَّمْتُهُ وَ قَدَّمْتُمْ مَنْ أَخَّرْتُهُ
وَ وَالَیْتُمْ مَنْ عَادَیْتُهُ وَ عَادَیْتُمْ مَنْ وَالَیْتُهُ
وَ لا یُزَکِّیهِمْ مِنْ ذُنُوبِهِمْ
لِأَنَّ الذُّنُوبَ إِنَّمَا تَذُوبُ وَ تَضْمَحِلُّ إِذَا قَرَنَ بِهَا مُوَالَاهًُْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام)
فَأَمَّا مَا یَقْرُنُ مِنْهَا بِالزَّوَالِ عَنْ مُوَالَاهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَتِلْکَ ذُنُوبٌ تَتَضَاعَفُ وَ أَجْرَامٌ تَتَزَایَدُ وَ عُقُوبَاتُهَا تَتَعَاظَمُ.
خداوند با آن‌ها با خوبی [و نرمی] صحبت نمی‌کند؛
بلکه آن‌ها را لعنت و خوار می‌نماید و می‌گوید
«شما بد بنده‌هایی بودید!
ترتیب مرا به هم زدید؛
کسی را که مقدّم داشتم مؤخّر و مؤخّرم را مقدّم انداختید؛
دشمن مرا، دوست و دوستم را دشمن گرفتید».
خداوند آن‌ها را از گناهانشان پاک نمی‌کند.
زیرا گناه، وقتی از میان رفته و نابود می‌شود که همراه با نور ولایت محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) و علی (علیه السلام) باشد
و امّا گناهانی که همراه با عدم نور ولایت باشد، آن گناه، دوچندان و جرمش اضافه می‌شود و کیفرش سنگین‌تر می‌گردد.

[سورة النساء (۴): الآيات ۶۰ الى ۶۱]
وَ إِذا قيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى‏ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ وَ إِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً (61)

[سورة المائدة (۵): الآيات ۴۹ الى ۵۰]
وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ إِلَيْكَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُريدُ اللَّهُ أَنْ يُصيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَ إِنَّ كَثيراً مِنَ النَّاسِ لَفاسِقُونَ (49)

[سورة المائدة (۵): آية ۱۰۴]
وَ إِذا قيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى‏ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ (104)

[سورة الأنعام (۶): آية ۹۱]
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ عَلى‏ بَشَرٍ مِنْ شَيْ‏ءٍ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذي جاءَ بِهِ مُوسى‏ نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَراطيسَ تُبْدُونَها وَ تُخْفُونَ كَثيراً وَ عُلِّمْتُمْ ما لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَ لا آباؤُكُمْ قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ في‏ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ (91)

[نور – ما انزل الله]:
امام علی علیه السلام:
وَ لَقَدْ سَأَلَوهُ أَمِیرَالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) عَنْ أَقْسَامِ النُّورِ فِی الْقُرْآنِ
قَال النُّورُ الْقُرْآنُ
وَ النُّورُ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ تَعَالَی
وَ النُّورُ النُّورِیَّهًُْ
وَ النُّورُ الْقَمَرُ
وَ النُّورُ ضَوْءُ الْمُؤْمِنِ وَ هُوَ الْمُوَالَاهًُْ الَّتِی یَلْبَسُ بِهَا نُوراً یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ
وَ النُّورُ فِی مَوَاضِعَ مِنَ التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الْقُرْآنِ حُجَّهًُْ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَی عِبَادِهِ وَ هُوَ الْمَعْصُوم
قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فِی سُورَهًِْ الْأَنْعَامِ فِی ذِکْرِ التَّوْرَاهًِْ وَ أَنَّهَا نُورٌ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْکِتابَ الَّذِی جاءَ بِهِ موسی نُوراً وَ هُدیً لِلنَّاس.
از امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مورد اقسام نور در قرآن سؤال کردند.
حضرت فرمود:
«یک قسم از نور، قرآن است؛
نور دیگر نامی از نام‌های خداوند تعالی است؛
یک نوع نور، روشنایی است؛
نور دیگر، نور ماه است
و نوع دیگر نور روشنی [سیمای] مؤمن است که [نتیجه‌ی] پیروی‌کردن مؤمن [از امام (علیه السلام) خود] است که به‌وسیله‌ی آن، در قیامت [لباس] نور را بر تن می‌کند.
و نور در مواردی از تورات، انجیل و قرآن، حجتِ الهی بر بندگان است که همان انسان معصوم است.
خداوند تبارک‌وتعالی در سوره‌ی انعام در ذکر تورات و نور بودن آن فرمود:
قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْکِتَابَ الَّذِی جَاءَ بِهِ مُوسَی نُوراً وَ هُدًی لِلنَّاسِ».
و خداوند در سوره‌ی یونس فرموده‌است:
هُوَ الَّذِی جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیاءً وَ الْقَمَرَ نُوراً
و مثل این آیه، آیه‌ی سوره نوح (علیه السلام) است:
و ماه را در میان آسمان‌ها مایه‌ی روشنایی قرار داده است. (نوح/۱۶)
همچنین خدای سبحان فرموده:
ستایش برای خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را آفرید، و ظلمت‌ها و نور را پدید آورد. (انعام/۱)
که مراد از تاریکی و نور، شب و روز است».

[سورة الأنعام (۶): آية ۹۳]
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‏ عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْ‏ءٌ وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ وَ لَوْ تَرى‏ إِذِ الظَّالِمُونَ في‏ غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْديهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ كُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ (93)

[سورة التوبة (۹): الآيات ۹۷ الى ۹۹]
الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً وَ أَجْدَرُ أَلاَّ يَعْلَمُوا حُدُودَ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ عَلى‏ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ (97)

امام صادق علیه السلام:
عَلَیْکُمْ بِالتَّفَقُّهِ فِی دِینِ اللَّهِ
وَ لَا تَکُونُوا أَعْرَاباً
فَإِنَّهُ مَنْ لَمْ یَتَفَقَّهْ فِی دِینِ اللَّهِ لَمْ یَنْظُرِ اللَّهُ إِلَیْهِ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ لَمْ یُزَکِّ لَهُ عَمَلًا.
بر شما باد که دین خدا را خوب یاد بگیرید و بفهمید،
کوهی و بیابانی نباشید،
زیرا هر که دین خدا را خوب نفهمد،
خدا در قیامت به او نظر ندارد و کردار او را قابل قبول نیست.

[سورة يونس (۱۰): الآيات ۵۹ الى ۶۱]
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالاً قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ (59)

[سورة يوسف (۱۲): الآيات ۳۹ الى ۴۲]
ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلاَّ أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ بِها مِنْ سُلْطانٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ أَمَرَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (40)

[سورة لقمان (۳۱): الآيات ۲۱ الى ۲۵]
وَ إِذا قيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ الشَّيْطانُ يَدْعُوهُمْ إِلى‏ عَذابِ السَّعيرِ (21)

[سورة الجاثية (۴۵): الآيات ۱ الى ۵]
وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ تَصْريفِ الرِّياحِ آياتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (5)

[سورة محمد (۴۷): الآيات ۷ الى ۱۰]
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ (9)

[سورة النجم (۵۳): الآيات ۲۱ الى ۳۰]
إِنْ هِيَ إِلاَّ أَسْماءٌ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما أَنْزَلَ‏ اللَّهُ‏ بِها مِنْ سُلْطانٍ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ ما تَهْوَى الْأَنْفُسُ وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدى‏ (23)

[سورة المائدة (5): آية 68]
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى‏ شَيْ‏ءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ (68)
بگو: «اى اهل كتاب، تا [هنگامى كه‏] به تورات و انجيل و آنچه از پروردگارتان به سوى شما نازل شده است عمل نكرده‏‌ايد بر هيچ [آيين بر حقّى‏] نيستيد.» و قطعاً آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، بر طغيان و كفر بسيارى از آنان خواهد افزود. پس بر گروه كافران اندوه مخور.