[خرج – کمم]:
«وَ ما تَخْرُجُ‏ مِنْ ثَمَرَةٍ مِنْ أَكْمامِها»:
این همان ظهور معالم عالم ربانی از خورجین نورانی است.
خروج میوه‌های علم از داخل کاسبرگهای آن!
فیلم زیبای شکفتن غنچه‌های گل!
+ «واژه زیبای نور»
+ «وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ»
 «فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْ نَباتٍ شَتَّى‏ – يُخْرِجُ‏ بِهِ زَرْعاً مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ»:
«بِهِ» یعنی به سبب نور معالم ربانی، این خروج علمی تحقق پیدا می‌کند.
این خروج علمی معالم ربانی، پیش‌نیاز تولید عمل صالح است.
[قبله مرئی – قبله نامرئی]

[خروج علمی – خراج ربّ]
«أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجاً فَخَراجُ رَبِّكَ خَيْرٌ»
هیچکس نمیتونه این خیر و خراج علمی رو برای کسی ایجاد کنه، جز ذات اقدس الهی به سبب نور ولایت محمد و آل محمد ع.
این همون قبض و بسط نوری است که فقط خدا برای قلوب ایجاد میکنه و بس: «الله یقبض و یبصط»
شنیدی میگن فلانی برای شام امشب خرج میکنه و خرج میده؟!
انگاری خدا داره برای ما خرج میکنه و خرجی علمی ما رو تامین میکنه و این همون جنبش سایۀ نورانی علمی معالم ربانی در دل شرایط است.
به این مطالب زیبای کتب لغت توجه کنیم:
«تَخَرَّجَ‏ من: در كانون يا دانشگاهى تحصيلات خود را بپايان رسانيد.»
«تَخَرَّجَ في: تحصيلات خود را در رشتۀ پزشكى يا مهندسى يا حقوق پايان داد.»
«الخِرِّيج‏: آنكه در مدرسۀ عالى و يا دانشگاه درس خوانده باشد، آنكه در رشته‌‏اى از علوم دانشگاهى از قبيل پزشكى يا مهندسى يا حقوق تحصيلات خود را به پايان رسانيده باشد.»
«المُتَخَرِّج‏ من مدرسةٍ: كسيكه فارغ التحصيل شده.»
«المُتَخَرِّج‏ في …: كسيكه تحصيلات خود را در رشته‌‏هاى پزشكى يا هندسه يا حقوق … بپايان رسانيده باشد.»
انگاری صاحبان نور از دانشگاه نورانی اهل بیت ع فارغ‌التحصیل شده‌اند!
فارغ از تحصیل که نه! همیشه در حال تحصیل نور علم خواهند بود، ان شاء الله تعالی، اما برای فهم این واژه با توجه به توضیح این لغت در کتاب اینو میگیم و بهتره بگیم معالم ربانی نامرئی از دانشگاه آل محمد ع اخذ می‌شود و این مدرک نامرئی برای اهل نور یقین در فضای مجازی و عِلوی و روحانی مشهود است، گرچه ظاهرا نامرئی است اما قلبا نامرئی نیست و آنها با چشم دل این تاج افتخار نورانی را مشاهده می‌کنند.

[خرج – علم و جهل]:
مفهوم «النّفاذُ عن الشَّى‏ء»:
«فلان‏ خِرِّيجُ‏ فلانٍ: إذا كان يتعلَّم منه، كأنّه هو الذى‏ أخرجَه‏ من حدِّ الجهل»
«خَرَّجَهُ‏ فى الأدَب‏ فتخرَّج‏، و هو خِرِّيجُ‏ فلان»
«خَرَّجَ الولدَ فى الأَدَب: آن جوان را آموخت و پرورانيد.»
اهل نور یقین، خرّیج صاحبان نور خود هستند، کانه این معالم ربانی، آنها را از تاریکی جهل خارج می‌کند.
کانه معالم ربانی «آیاتی و رسلی» آنها را ادب نموده است:
«قال ابن الأعرابي: معنى‏ خَرَّجها أي: أدَّبها، كما يُخرِّجُ‏ المعلِّمُ تلميذَه».
وقتی این مفهوم رو با مفهوم اختلاف دو رنگ جمع کنیم میشه:
اهل نور یقین با فهم قبض و بسط نور قلبی خود، نور معالم ربانی را در دل شرایط درک می‌کنند.

[خرج – قبض و بسط]:
مفهوم «اختلافُ لوَنين»:
«الخَرَجُ: لونانِ بين سوادٍ و بياض» + «قبض و بسط»؛ يقال نعامةٌ خَرْجاءُ و ظليمٌ‏ أخرج‏.
«الخَرَجُ‏: لونان سوادٌ و بياض، دو رنگ مخلوط سياه و سپيد است.»
«ظليم‏ أَخْرَجُ‏ و نعامة خَرْجَاء: يعنى شتر‌مرغ نرينه و مادينه سياه و سپيد.»

«خَرّجت‏ الراعيةُ المَرْتَعَ: إذا أكلَتْ بعضاً و تركَتْ بعضاً،
دام و ستور قسمتى از چراگاه را خوردند و قسمتى را رها كردند.»
«أرض‏ مخَرَّجة: إذا كان نبْتُها فى مكانٍ دونَ مكان.»
«أرض‏ مُخْتَرِجَة: زمينى كه بخاطر جابجا گياه داشتن و نداشتن، دو رنگ است يعنى سبز و خاكى بنظر مى‌‏آيد.»

«اخْرَجَ‏ الحيوانُ: رنگ پوست آن جانور سفيد و سياه بود.»

«الأَخْرَج‏: جانورى كه رنگ پوست آن سياه و سفيد باشد.»
«خرَّجَ‏ الغلامُ لَوْحهُ‏ تخريجاً: إذا كتبه فتركَ فيه مواضعَ لم يكتبها،
و الكتاب إذا كُتِبَ فتُرِكَ منه مَواضعُ لم تُكْتبْ فهو مُخَرَّجٌ‏»
«خَرَّجَ‏ الغُلامُ اللَّوحَ: آن جوان بر قسمتى از لوح نوشت و بر قسمتى ديگر ننوشت.»
چقدر این «خَرَّجَ‏ اللَّوحَ» برای فهم قبض و بسط واقعا زیباست!
عالم بالا لوح قلب ما را مدام سیاه سفید میکنن! انگاری یه چیزی مینویسن!
هر دو رنگ، یعنی هم نور و هم ظلمت برای ما معنی داره،
وقتی نور نگارش می‌شود، میخواهی پرواز کنی،
و وقتی تاریکی نگارش می‌شود، میخوای سکته کنی!

مفهوم تاریکی و روشنایی در این واژۀ «خرج» خیلی زیباست و این واژه را به بقیه واژه‌هایی که مترادف «نور» هستند یعنی نامهای زیبای صاحبان نور و آیات محکم موید اندیشۀ آنها، وصل میکند.

حالا با درک این مفهوم، 182 مورد مشتقات واژۀ «خرج» از آیات قرآن، استخراج و بررسی شود.