The people of light are always a small group!
«ثلل» در معنای ممدوح، یکی از هزار واژۀ مترادف «نور الولایة»،
و در معنای مذموم، یکی از هزار واژۀ مترادف «حسد» است.
در فرهنگ لغات عربی مینویسند:
«ثللت البيت: هدمته»
«الثَّلُ: الكسر»
مفهوم «إزالة و إلغاء»
«ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلينَ وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرينَ»
«الثَّلَّةُ: قطعة مجتمعة من الصوف: مقدار زياد پشم در يك محلّ.»
«ثلّة قطعه جمع شده از پشم است.»
«ثُلَّة جمع كثير از مردم است و اصل آن از كسر (شكستن) است،
گويا اين جمع از كلّ مردم، شكسته و بريده شده است.»
+ «بقیة الله»: «remnant»
+ «جزء»
+ «زمر»
+ «حزب الله»
مفهوم زیبایی در این واژه هست!
کتاب لغت التحقیق توضیح زیبایی داره:
«إزالة التشخّص و إلغاء الخصوصيّات الشخصيّة»
«فانّهم ألغوا شخصيّاتهم و أسقطوا اعتبارات هذه الدنيا الدنيّة و أزالوا التلوّنات، فصاروا إخوانا مجتمعين»
انگاری اهل یقین و صاحب نور اونها در هر زمان، معنای اسم «ثلّ» را یکبار دیگر تحقق میبخشند! چجوری؟
در واقع با لغو شخصیت ملکی خود، خلقتی جدید در ملکوت برای خود دست و پا میکنند!
یعنی به دلخواهها و تمناهای دنیایی خود که مقدر نشده، پشت نموده «إزالة و إلغاء» و رو به وجه منیر اهل البیت ع مینمایند. اینجوری یک جمع زیبای نورانی، ولو اندک و کوچک، تشکیل میدهند و میشن «ثُلَّةٌ»! چه «مِنَ الْأَوَّلِينَ» باشه یا «مِنَ الْآخِرِينَ» فرقی نمیکنه! همشون با زبان آنلاین اهل بهشت با هم گفتگو میکنند و این راه، اول و آخر نداره! همش یکیه!
پس «ثُلَّةٌ» برای اهل یقین نام زیبای معالم ربانی صاحبان نور و آیات محکم موید اندیشه آنهاست که اهل یقین با عمل به معالم ربانی، در دل حوادث آیات، پا روی شخصیت دنیایی خود گذاشته، «إزالة و إلغاء» و شخصیت زیبای اخروی و ملکوتی خود را به دست نورانی آل محمد ع بوجود میآورند و این مفهوم واژه زیبای ثلّة است. «الثَّلُ: الكسر»
کتاب لغت مقاییس اللغة:
«ثلّ: أصلان متباينان، أحدهما التجمّع. و الآخر السقوط و الهدم و الذلّ.»
انگاری با تخریب یک چیز بیارزش حالا یک چیز با ارزش میسازه!
خانه کلنگی رو باید کوبید «ثللت البيت: هدمته» و دوباره ساخت!
+ «عذر»
باید قلب تاریک رو کوبید و از بین برد و قلب نورانی رو بجای اون ساخت! اما چجوری؟
با یاد معالم ربانی در دل «آیاتی و رسلی»، این میشه ثلّة.
+ «وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ»
زیرا : «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ»
ما بین حسد و نور ولایت قرار گرفتهایم! باید با پشت کردن به حسد، رو به نور ولایت نماییم!
به این حرکت میگن «ثلّة»، که عدۀ کمی اونو انجام میدن!
+ همان مفهومی که در «صوم» است.
+ مفهوم «تجدید بنا»
مشتقات ریشه «ثلل» در آیات قرآن:
[سورة الواقعة (۵۶): الآيات ۱ الى ۱۶]
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (۱۳) وَ قَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ (۱۴)
گروهى از پيشينيان، و اندكى از متأخّران.
[سورة الواقعة (۵۶): الآيات ۲۷ الى ۴۰]
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (۳۹) وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ (۴۰)
كه گروهى از پيشينيانند، و گروهى از متأخّران.
امام صادق علیه السلام:
عَنْ جَعْفَرِبْنِمُحَمَّدٍ (علیه السلام) فِی هَذِهِ الْآیَهًِْ ثُلَّهًٌْ مِنَ الْأَوَّلِینَ ابْنُ آدم (علیه السلام) الَّذِی قَتَلَهُ أَخُوهُ وَ مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ وَ حَبِیبٌ النَّجَّارُ صَاحِبُ یس
وَ قَلِیلٌ مِنَ الْآخِرِینَ علیبنأبیطالب (علیه السلام).
امام صادق (علیه السلام):
ثُلةٌ مِّنَ الاوّلین و قَلیل مِّنَ الآخِرِینَ؛
ثُلةٌ مِّنَ الاوّلین، فرزند آدم (علیه السلام) است که برادرش او را کشت و مؤمن آل فرعون و حبیب نجّار دوست و صاحب یس میباشند.
و قَلیل مِّنَ الآخِرِینَ؛ علیّبنابیطالب (علیه السلام) میباشد.
***
امام صادق (علیه السلام):
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِینَ
قَالَ:
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ حِزْقِیلُ مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ
وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِینَ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِب (علیه السلام).
ثُلَّةٌ مِنَ الْاوّلین وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرینَ؛
ثُلَّةٌ مِنَ الْاوّلین؛ حزقیل مؤمن آل فرعون است.
و قَلیل مِّنَ الآخِرِینَ؛ علیّبنابیطالب (علیه السلام) است.
***
علیبنإبراهیم (رحمة الله علیه):
قَالَ عَلیُّ ابنُ ابراهیمَ (علیه السلام) فی قَوْلِهِ ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ هُمْ أتْباعُ الْأنْبیَاءِ (علیهم السلام).
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)- ثُلةٌ مِنَ الاوّلین، آنها پیروان پیامبران (علیهم السلام) میباشند.
***
امام صادق علیه السلام:
قَلِیلٌ مِنَ الْآخِرِینَ عَلِیُبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام).
وَ قَلیلٌ مِنَ الْآخِرینَ، علیّبنابیطالب ع میباشد.
***
علیبنإبراهیم (رحمة الله علیه)-
وَ قَلِیلٌ مِنَ الْآخِرِینَ هُمْ أتْباعٌ النَّبیِّ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله).
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)-
و قَلیلٌ مِنَ الآخِرِینَ، آنها پیروان محمّد (صلی الله علیه و آله) میباشند.
***
امام کاظم علیه السلام:
إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ کَانَ عَلَی عَرْشِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَرْبَعَهًٌْ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ أَرْبَعَهًٌْ مِنَ الْآخِرِینَ
فَأَمَّا الْأَوَّلُونَ فَنُوحٌ (علیه السلام) وَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) وَ مُوسَی (علیه السلام) وَ عِیسَی (علیه السلام)
وَ أَمَّا الْأَرْبَعَهًُْ الْآخَرُونَ فَمُحَمَّدٌ وَ عَلِیٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ (علیهم السلام).
امام کاظم (علیه السلام):
چون روز قیامت شود بر عرش خدای عزّوجلّ چهار کس از اوّلین و چهار کس از آخرین باشند.
اوّلین؛ نوح و ابراهیم و موسی و عیسی (علیهم السلام)
و آخرین؛ محمّد (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) و حسن (علیه السلام) و حسین (علیه السلام) سپس بساطی پهن کنند.