دکتر محمد شعبانی راد

کلام لیدر سوء به اندازۀ نوک سوزن نمیتونه خالق نور مهربانی باشه! وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ‏ قِطْمِيرٍ!

True kindness and integrity can’t be manufactured by those who lack them.
The words of a corrupt leader cannot create the light of kindness, however small!

مهربانی و صداقت واقعی توسط کسانی که فاقد آنها هستند ساخته نمی‌شود.
سخنان یک لیدر سوء نمی‌تواند نور مهربانی را، هر چند کوچک، ایجاد کند!

«قطمر» در معنای ممدوح، یکی از هزار واژۀ مترادف «نور الولایة»،
و در معنای مذموم، یکی از هزار واژۀ مترادف «حسد» است.
در فرهنگ لغات عربی می‌نویسند:
«القِطْمِيرُ: النُّكْتة البيضاء التي في ظهر النواة التي تنبت منها النخلة»
قطمير نقطه سپيدى است كه در داخل هسته هست و همان نقطه آغاز روئيدن نخل است.»

قطمر – قطمیر:
[قطمیر – قبض و بسط]:
+ «نبت»
[بداء «آغاز» – قطمر]:
«قطمر» + «بداء»:
نقطه آغاز روئیدن برای قلوب اهل شک، همان نقطه بداء است!
انگاری هر اهل اشک نیاز به یک اشاره نوک انگشت مبارک صاحبان نور در مثال زیبای دومینو داره که استارت بزنه و راه بیفته و این هسته خرما از این نقطه آغاز، «آغاز» نماید و این آغاز، همان بداء است. انگاری تازه خلقتش آغاز شده! انگاری آغاز آفرینش برای او همین قطمر است، یعنی یک قطره علم آل محمد ع کافی است تا قلبی شروع به آفرینش و خلق شدن نماید.
در واقع نور در این قلب آفریده می‌شود!
وقتی قبض و بسط این نور، این کلام نورانی خدای مهربان، رو توی قلبت شاهد هستی، انگاری شاهد چیز بسیار عجیبی هستی که همان آغاز آفزینش است.

مثال زیبای دومینو!
این تصویر زیبا به یک نکته بسیار ظریف دیگر هم اشاره می کند و آن مبحث آفاق و انفس است!
اگه گفتی کجا و چجوری؟!
سایه این انگشت اشاره و قطعات دومینو در زیر آن و انعکاس آینه‌ای آن بسیار زیباست!
تو گوئی همزمان با این فرآیند در عالم ملکوت، عالم مُلک نیز به تبع آن اقدام می‌کند و «يُقَيِّضُ لَهُ مُؤْمِناً»، یعنی همان حدیث جیش یزید که:
« … لَا جَرَمَ أَنَّ مَنْ عَلِمَ اللَّهُ مِنْ قَلْبِهِ مِنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ أَنَّهُ لَا يُرِيدُ إِلَّا صِيَانَةَ دِينِهِ وَ تَعْظِيمَ وَلِيِّهِ لَمْ يَتْرُكْهُ فِي يَدِ هَذَا الْمُتَلَبِّسِ الْكَافِرِ وَ لَكِنَّهُ يُقَيِّضُ لَهُ مُؤْمِناً يَقِفُ بِهِ عَلَى الصَّوَابِ ثُمَّ يُوَفِّقُهُ اللَّهُ لِلْقَبُولِ مِنْهُ فَيَجْمَعُ اللَّهُ لَهُ بِذَلِكَ خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ يَجْمَعُ عَلَى مَنْ أَضَلَّهُ لَعْناً فِي الدُّنْيَا وَ عَذَابَ الْآخِرَة … »
قطمیر نام زیبای معالم ربانی صاحبان نور و آیات محکم موید اندیشه آنهاست که اهل یقین در دل شرایط با یادآوری این معالم ربانی، این نقطه نورانی، یعنی «نقطه آغاز روئيدن» در قلبشان، عامل رویش درخت آرامش و نور علم و حکمت می‌گردد و اهل شک و معارین و لیدرهای سوء بخاطر اقرار نداشتن به فضل صاحبان نور منا اهل البیت ع دارای این نقطه نورانی شروع کننده و پیس میکر و پیشاهنگ و سابق و ولی و مربی و … نیستند:
«وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ‏ قِطْمِيرٍ»
لذا هرگز تولید ثمر و درخت آرامش و مهربانی نخواهند بود.
کسانیکه در خانه غیر آل محمد ع بروند از آن اشاره انگشت خبری نیست.
+ حدیث زیبای ابو هاشم جعفری: « إِنِّي لَمُولَعٌ بِأَكْلِ الطِّينِ » که گل میخورد و با اشاره انگشت امام ع دیگه نتونست گل بخوره!
عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْقَاسِمِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ:
… قَالَ وَ دَخَلْتُ مَعَهُ ذَاتَ يَوْمٍ بُسْتَاناً فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّي لَمُولَعٌ بِأَكْلِ الطِّينِ فَادْعُ اللَّهَ لِي فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَ لِي بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ابْتِدَاءً مِنْهُ يَا أَبَا هَاشِمٍ قَدْ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْكَ أَكْلَ الطِّينِ قَالَ أَبُو هَاشِمٍ فَمَا شَيْ‏ءٌ أَبْغَضَ إِلَيَّ مِنْهُ الْيَوْمَ.
کلام لیدر سوء به اندازۀ نوک سوزن نمیتونه خالق نور مهربانی باشه!
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ‏ قِطْمِيرٍ!
حدیث زیبای دو درهم رسول خدا ص در بارۀ کسی که همیشه صف اول نماز می ایستاد اما بعدا مشغول تجارت شد و یادش رفت و بعدا دو درهم رو پس داد و برگشت به روز اول! اشاره به همین تلنگر نوک انگشت مبارک صاحبان نور منا اهل البیت ع برای اهل یقینی داره که قلبشون با یاد این معالم ربانی جفت و زوج و قرین شده و این اشاره و تلنگر رو با قبض و بسط قلبیشون می بینن و می شنون برای همینه که میشن تاویلا زوجة اسماعیل! چون اسماعیل نام زیبای معالم ربانی و آیات محکم است یعنی او عبد الله و اسماعیل است و علم از آل محمد ع می گیرد و ما باید امة الله برای این عبد الله و اسماعیل باشیم ان شاء الله تعالی.
+ «عبد الله – امة الله»
+ «عبد و ربّ – عبودیت و ربوبیت»
ضمنا تلنگر نیز نام زیبایی برای معالم ربانی است در مثال زیبای دومینو!
+ مثال ماوس بی سیم و حرکت فلش روی مانیتور !
اگه ببینی فلش روی مانیتور داره حرکت می کنه فکر می کنی یکی داره ماوس رو روی ماوس پد حرکت میده که اینجا آثارشو میبینی!
+ دیدی در مسابقه فوتبال موقع ضربه آزاد روی صورت دروازه بان نور لیزر رنگی میندازن؟! اگه این نور رو در صورت دروازه بان دیدی، میفهمی که یک تماشاچی از تیم حریف داره شیطنت میکنه؟!
میخواهیم بگوییم «الله یقبض و یبصط» یعنی وقتی قبض و بسط قلبیتو متوجه میشی، بدان این مربی و مافوق علمی توست که داره با تو صحبت میکنه! آیا گوشهای قلبت با این صدا آشنا و شنواست؟!
اگه تاویلا زوجه اسماعیل باشی «امة الله»، این گوش، مسموع من الله خواهد بود ان شاء الله تعالی.
***
اینکه در کتاب مفردات اشاره شده «ذلك مثل للشي‏ء الطّفيف: اين مثل براى چيزى است كه كم و اندك است‏.» همان وصف واژه تلنگر است یعنی یه چیز کم و اندک، یک اشاره کوچولوی علمی! یک تقلّب علمی، اما این کم و کوچولو به معنای کم ارزش یا بی ارزش نیست بلکه اتفاقا با ارزشترین و نایاب ترین چیزی که خدا به بنده خودش می‌ده همین نور علم حکمت آل محمد ع است که اهل یقین اونو به سبب یادآوری معالم ربانی در دل شرایط، وجدان می‌نمایند، ان شاء الله تعالی.
[قطمر – قطر – قطرة]:
+ «قطر – نطف – نسم»
مفهوم مشترک زیبای مثال دومینو و تلنگر در این واژه ها همه و همه اشاره به نور معالم ربانی در دل شرایط دارد.
اینکه « وَ أَسَلْنا لَهُ (لِسُلَيْمانَ) عَيْنَ الْقِطْرِ » اشاره به همین چشمه معالم ربانی داره یعنی نور علم و حکمت آل محمد ع از درون این قلب با تلنگری که آل محمد ع به آن زده اند جوشش می کند و بیرون می آید و این جاری شدن نطفه های علمی از قلب صاحب نور به قلوب اهل نور یقینش در دل شرایط آیات همین معنای زیبای این آیه است که:
« وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ
وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعيرِ».

مشتقات ریشۀ «قطمر» در آیات قرآن:

[سورة فاطر (۳۵): الآيات ۱۱ الى ۱۷]
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ 
وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ 
كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى 
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ 
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ (۱۳)
شب را به روز درمى‌‏آورد و روز را به شب درمى‌‏آورد،
و آفتاب و ماه را تسخير كرده است [كه‏] هر يك تا هنگامى معيّن روانند؛
اين است خدا پروردگار شما؛ فرمانروايى از آنِ اوست.
و كسانى را كه بجز او مى‏‌خوانيد، مالك پوست هسته خرمايى [هم‏] نيستند.

اشتراک گذاری مطالب در شبکه های اجتماعی