دکتر محمد شعبانی راد

نورتو دائما دنبال کن! نور دائب! وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ‏ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ!

The light constantly pursuing you!
Constantly pursuing perfection!

«دئب» یکی از هزار واژۀ مترادف «نور» است.
در فرهنگ لغات عربی می‌نویسند:
«الدَّأْبُ‏: العادة و الشأن»
«دَأَبَ‏ في العمل: إذا جد و تعب»
«الدَّائِب‏: كوشا و زحمتكش»
«يَا دَائِبُ»:
«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ … يَا دَائِبُ»
«تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً أَيْ وَلْياً»
+ «ولی»

نور کوشا و زحمت‌کش! نور دائب!
نورتو دائما دنبال کن! نور دائب!

وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ‏
وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ

+ «نشانه‌های متقاعد‌کنندۀ نورانی! آیَتَین!»
روز و شب! نور و ظلمت! قبض و بسط

+ «سخر»
+ «سبح»
+ «روض»

«دأب»:
«الدَّأْبُ‏: العادة و الشأن»
«دَأَبَ‏ في العمل: إذا جد و تعب»
«الدَّائِب‏: كوشا و زحمتكش»

[توضیح واژه دأب]:
اهل شک حسود، خودشونو در راه گناه هلاک می‌کنن!
اهل نور یقین هم خودشونو در راه نور ولایت باید هلاک کنن!
این میشه دأب اونها!
دأب، یعنی تلاش و کوشش بی‌وقفه برای هدفی که مدّ نظر است!
«ویژگی – خصیصه – خصلت – فرم – مدل – سبک – تیپ – شان»

يَا دَائِبُ:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ … يَا دَائِبُ»

+ «عمل صالح»
«الدَّائِب» نام زیبای صاحبان نور و آیات محکم موید اندیشه آنهاست.
اهل نور یقین از نظر آل محمد ع زمانی کوشا و زحمتکش هستند که با استعمال اندیشه صاحبان نور در دل شرایط، مدام درناژ حسادت نموده و تولید نور عمل صالح نمایند و برای خود و دیگران آرامش و دلخوشی ایجاد کنند.
+ «کلب»

+ «کبت»:
اگه میخوای دشمنان آل محمد ع خوار و ذلیل بشن، باید با یاد معالم ربانی مدام زحمت بکشی و کار کنی « بِدُءوبِنَا »، تا ثمره این عمل صالح ایجاد فرج و آرامش برای خودت و دیگران باشه و دأب تو باید همیشه استعمال اندیشه نورانی باشه، لذا در صحیفه سجادیه عبارت «بِدُءوبِنَا فِي مَحَبَّتِكَ» آمده! اینجوری خدا هم دشمنان اهل نور رو خوارشون میکنه «اللَّهُمَّ اكْبِتْهُ‏» ان شاء الله تعالی.
«اللَّهُمَّ … اكْبِتْهُ‏ بِدُءوبِنَا فِي مَحَبَّتِكَ»

صحیفۀ سجادیه:
«اللَّهُمَّ اخْسَأْهُ عَنَّا بِعِبَادَتِكَ،
وَ اكْبِتْهُ‏ بِدُءوبِنَا فِي مَحَبَّتِكَ،
وَ اجْعَلْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُ سِتْراً لَا يَهْتِكُهُ،
وَ رَدْماً مُصْمِتاً لَا يَفْتُقُهُ
»
خدایا! به عبادت و بندگی ما، او را از عرصه‌گاه زندگیمان طرد کن و بِران؛
و به سبب جدّیت و تلاشمان در راه محبّتت، او را ذلیل و خوار گردان؛
و بین ما و او پرده‌ای قرار ده که آن را ندرد؛
و حجابی ضخیم برقرار کن که آن را نشکافد.

وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ

«وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ» + «قبض و بسط»:
اشاره به کوشش و تلاش و زحمت اهل نور یقین با یاد معالم ربانی در دل شرایط امتحانات زندگی و فهم نور علم الهام شده به قلب سلیم آنها، با فهم قبض و بسط نور قلبی، دارد، یعنی شب و روز مدام دارن زحمت میکشن تا آیات رو برای اصلاح و تربیت همه عرضه کنن تا شرایط عمل به نور ولایت ایجاد بشه.
«دائِبَيْنِ : شمس دائِبة – قمردائِب»
هر دو دارن تلاش می کنن تا شرایط عمل به نور ولایت برای اهل نور یقین و اهل شک حسود ایجاد بشه تا معلوم بشه کی اهل عمله و کی فقط حرفشو میزنه.
«تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً أَيْ وَلْياً»:
اینکه «تَزْرَعُونَ … دَأَباً» یعنی با فهم نور و ظلمت قلب «دَأَباً»، متوالیاً، باید «تَزْرَعُونَ» اعمال صالح تولید نمود!
+ «زرع»
کفر و تکذیب آیات و صاحبان نور، «دأب» اهل حسادت همه اقوام،
در هر زمان بوده و هست و خواهد بود:
«كَدَأْبِ‏ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ … مِثْلَ دَأْبِ‏ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذينَ مِنْ بَعْدِهِمْ »
ماموریت صاحبان نور، آموزش روش زایل نمودن و از بین بردن این دأب مذموم حسدآلود، به مخاطبین خود است.
اللغة:
الدأب العادة و الطريقة (عادت و روش)
يقال ما زال ذلك دأبه و دينه و ديدنه
الدأب إدامة الفعل
دأب يدأب في كذا إذا دام عليه
و هو دائب بفعل كذا أي يجزي فيه على عادة.

مشتقات ریشۀ «دئب» در آیات قرآن:

[سورة يوسف (۱۲): الآيات ۴۳ الى ۴۹]
قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنينَ دَأَباً فَما حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ في‏ سُنْبُلِهِ إِلاَّ قَليلاً مِمَّا تَأْكُلُونَ (47)

[سورة إبراهيم (۱۴): الآيات ۳۱ الى ۳۴]
وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ‏ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ (33)

[سورة آل‏‌عمران (۳): آية ۱۱]
كَدَأْبِ‏ 
آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَ اللَّهُ شَديدُ الْعِقابِ (11)

[سورة الأنفال (۸): الآيات ۵۲ الى ۵۴]
كَدَأْبِ‏ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ شَديدُ الْعِقابِ (52)
كَدَأْبِ‏ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ كُلٌّ كانُوا ظالِمينَ (54)

[سورة غافر (۴۰): الآيات ۳۱ الى ۳۵]
مِثْلَ دَأْبِ‏ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذينَ مِنْ بَعْدِهِمْ وَ مَا اللَّهُ يُريدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ (31)

اشتراک گذاری مطالب در شبکه های اجتماعی