دکتر محمد شعبانی راد

شاخ و برگ این درخت نورانی باش! شعبه‌ای از نور باش! انشعاب نورانی! وَ جَعَلْناكُمْ‏ شُعُوباً!

Luminous branch!

Be a leaf of this luminous tree!
When you understand the luminous language of the emotions in your heart, you have in fact obtained a precious franchise from an essential and reliable scientific source and become a branch of it. You seem to have access to necessary secrets so appreciate this private conversation.
outer world examples- inner world feeling
… And verses from the Holy Quran
#emotionallanguage #jealousy #DynamicHeart #PrivateConversation #franchise

وَ جَعَلْناكُمْ‏ شُعُوباً

الشّعب: النّور الولایة

«شعب» یکی از هزار واژه مترادف «نور الولایة» است.
در فرهنگ لغات عربی می‌نویسند:
«أشعبوا العُود»
«الشُّعْبَةُ مِنَ الشَّجَرَةِ: الْغُصْنُ الْمُتَفَرِّعُ مِنْهَا»
+ «نَوَّرَ الشّجرُ: درخت شكوفه داد».
«شَعَبَ‏ الشي‏ءُ: آن چيز آشكار شد».
+ «ظهر»
+ «ذبح»
+ «اخراج»
«وَ جَعَلْناكُمْ‏ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا»
باید یک انشعاب نورانی از شجره‌ی طیبه، توی قلبت داشته باشی
تا بتونی به نور اوامر الهی معرفت پیدا کنی!
تا بتونی فرق تمنّاها و تقدیراتتو متوجه بشی!
سنّت خدا اینجوریه!
«مَشعب‏ الحقّ: طريقُه»
+ «مسیر دسترسی به نور!»
+ «احراز هویت تمثال نورانی در ملکوت قلب!»
+ «معرفة الامام بالنّورانیّة»
+ «فنن – شاخه‌های نورانی علم!»

پيامبر صلي الله عليه و آله:
إنَّما سُمِّيَ شَعبانُ لأِنَّهُ يَتَشَعَّبُ فيهِ أرزاقُ المُؤمِنينَ.
ماه شعبان، «شعبان» ناميده شد؛
زيرا روزى‌هاى مؤمنان در اين ماه قسمت مى‌شود.

يَا شَاعِبَ صَدْعِ الْكَسِيرِ!

«يَا شَاعِبَ صَدْعِ الْكَسِيرِ»:
ای نوری که ظرف افتاده و شکسته رو، دوباره جوری بند می‌زنی «شَاعِبَ»،
که اصلا معلوم نمیشه افتاده و شکسته و درست میشه مثل روز اولش.
+ «رفأ – المرفأ الامین»:
«
صاحبان نور، رفوگران قلب!»

شاخ و برگ نورانی!

شاخه‌ی نورانی!
برگ نورانی!
برگ این درخت نورانی باشید!
وقتی مکانیسم نورانی قلبت فعال میشه،
در واقع انشعاب گرانبهایی را از یک منبع علمی ضروری و قابل اعتماد به دست آورده‌اید
و شاخه‌ای و شعبه‌ای و برگی از آن شده‌اید.
به نظر می رسد شما به رازهای لازم دسترسی دارید،
بنابراین قدر این گفتگوی خصوصی را بدانید.
مثالهای دنیای خارج – احساس دنیای درونی
… و آیاتی از قرآن کریم
# زبان احساسی # حسادت # قلب پویا # گفتگوی خصوصی # حق رای دادن

وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا

[سورة الحجرات (۴۹): الآيات ۱۱ الى ۱۴]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسى‏ أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ
وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى‏ أَنْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ
وَ لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ
وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ
بِئْسَ الاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمانِ
وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (۱۱)
اى كسانى كه ايمان آورده‌‏ايد، نبايد قومى قوم ديگر را ريشخند كند، شايد آنها از اينها بهتر باشند،
و نبايد زنانى زنانِ [ديگر] را [ريشخند كنند]، شايد آنها از اينها بهتر باشند،
و از يكديگر عيب مگيريد، و به همديگر لقبهاى زشت مدهيد؛
چه ناپسنديده است نام زشت پس از ايمان.
و هر كه توبه نكرد آنان خود ستمكارند.
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ
وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً
أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ
وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ (۱۲)
اى كسانى كه ايمان آورده‌‏ايد، از بسيارى از گمانها بپرهيزيد كه پاره‌‏اى از گمانها گناه است،
و جاسوسى مكنيد، و بعضى از شما غيبت بعضى نكند؛
آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده‏‌اش را بخورد؟ از آن كراهت داريد.
[پس‏] از خدا بترسيد، كه خدا توبه‌‏پذير مهربان است.
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏
وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ (۱۳)
اى مردم، ما شما را از مرد و زنى آفريديم،
و شما را ملّت ملّت و قبيله قبيله گردانيديم تا با يكديگر شناسايى متقابل حاصل كنيد.
در حقيقت ارجمندترين شما نزد خدا پرهيزگارترين شماست.
بى‏‌ترديد، خداوند داناى آگاه است.
قالَتِ الْأَعْرابُ آمَنَّا
قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمانُ فِي قُلُوبِكُمْ
وَ إِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لا يَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمالِكُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (۱۴)
[برخى از] باديه‌‏نشينان گفتند:
«ايمان آورديم.» بگو: «ايمان نياورده‌‏ايد، ليكن بگوييد: اسلام آورديم.»
و هنوز در دلهاى شما ايمان داخل نشده است.
و اگر خدا و پيامبرِ او را فرمان بريد از [ارزشِ‏] كرده‏‌هايتان چيزى كم نمى‏‌كند.
خدا آمرزنده مهربان است.»

[سورة يوسف (12): الآيات 21 الى 22]:
«أَكْرِمِي مَثْواهُ»

وَ قالَ الَّذِي اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْواهُ عَسى‏ أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى‏ أَمْرِهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ (21)
و آن كس كه او را از مصر خريده بود به همسرش گفت: «نيكش بدار، شايد به حال ما سود بخشد يا او را به فرزندى اختيار كنيم.» و بدين گونه ما يوسف را در آن سرزمين مكانت بخشيديم تا به او تأويل خوابها را بياموزيم، و خدا بر كار خويش چيره است ولى بيشتر مردم نمى‌‏دانند.
وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (22)
و چون به حد رشد رسيد، او را حكمت و دانش عطا كرديم، و نيكوكاران را چنين پاداش مى‏‌دهيم.

«أَكْرِمِي مَثْواهُ»
«وَ صُدُورُهُمْ وِعَاءٌ لِسِرِّ اللَّهِ»
«النّور سرّ الله»
«أَمْثِلَتُهُمْ فِي الْقُلُوبِ مَوْجُودَةٌ»
«إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَوَاهِدَ»
«الختم- السّر- الشعبة- النّور»

«شعب» و «سرّ» از هزار واژه مترادف «نور» است.

اهل حسادت، اختیارا، قطع انشعاب می‌کنند!
قطع انشعاب دائم، همان اشتباه مرگبار اهل حسادت است.
معارین حسود، با تهمت زدن به معلّم خود،
پشت به نور زیبای ولایت امام سجاد ع نمودند!

بِشُعْبَةٍ مِنْ أَنْوَارِهِمْ 🕓

+ «سلسله مراتب نورانی!»
هر معلّم، یک شعبۀ نورانی علمی از آل محمد ع!

بِشُعْبَةٍ مِنْ أَنْوَارِهِمْ 🕓

امام هادی علیه السلام:
عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ ع قَالَ
:
تَأْتِي عُلَمَاءُ شِيعَتِنَا الْقَوَّامُونَ بِضُعَفَاءِ مُحِبِّينَا وَ أَهْلِ وَلَايَتِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ الْأَنْوَارُ تَسْطَعُ مِنْ تِيجَانِهِمْ عَلَى رَأْسِ كُلِ‏ وَاحِدٍ مِنْهُمْ تَاجُ بَهَاءٍ قَدِ انْبَثَّتْ‏ تِلْكَ الْأَنْوَارُ فِي عَرَصَاتِ الْقِيَامَةِ وَ دَوْرُهَا مَسِيرَةُ ثَلَاثِمِائَةِ أَلْفِ سَنَةٍ فَشُعَاعُ تِيجَانِهِمْ يَنْبَثُّ فِيهَا كُلِّهَا فَلَا يَبْقَى هُنَاكَ يَتِيمٌ قَدْ كَفَلُوهُ وَ مِنْ ظُلْمَةِ الْجَهْلِ أَنْقَذُوهُ وَ مِنْ حَيْرَةِ التِّيهِ أَخْرَجُوهُ إِلَّا تَعَلَّقَ بِشُعْبَةٍ مِنْ أَنْوَارِهِمْ فَرَفَعَتْهُمْ إِلَى الْعُلُوِّ حَتَّى يُحَاذِي بِهِمْ فَوْقَ الْجِنَانِ
ثُمَّ يُنْزِلُهُمْ عَلَى مَنَازِلِهِمْ الْمُعَدَّةِ فِي جِوَارِ أُسْتَادِيهِمْ وَ مُعَلِّمِيهِمْ وَ بِحَضْرَةِ أَئِمَّتِهِمُ الَّذِينَ كَانُوا يَدْعُونَ إِلَيْهِمْ

وَ لَا يَبْقَى نَاصِبٌ مِنَ النَّوَاصِبِ يُصِيبُهُ مِنْ شُعَاعِ تِلْكَ التِّيجَانِ إِلَّا عَمِيَتْ عَيْنُهُ وَ صَمَّتْ أُذُنُهُ وَ أَخْرَسَ لِسَانُهُ وَ تَحَوَّلَ عَلَيْهِ‏ أَشَدَّ مِنْ لَهَبِ النِّيرَانِ فَيَتَحَمَّلُهُمْ حَتَّى يَدْفَعَهُمْ إِلَى الزَّبَانِيَةِ فَتَدْعُوهُمْ إِلَى سَوَاءِ الْجَحِيمِ.
روز قيامت علماى شيعۀ ما عهده‌دار محبّين و اهل ولايت ناتوان ما مى‌باشند، و در حالى پا در آن ساحت گذارند كه نور از تاج سرشان مى‌تابد، و بر سر هر كدام تاجى زيباست،
و اين انوار در تمام عرصه و سراى قيامت تا مسير سيصد هزار سال پخش مى‌شود،
و پرتو نور آن تاجها، تمام صحنۀ قيامت را در بر مى‌گيرد.
و در آنجا تمام يتيمانى كه كفالتشان را بر عهده داشته، و از تاريكى جهل رهايش ساخته، و از حيرت گمراهى خارجشان كرده، با پرتوى از آن نور مرتبط‍‌ شده، و چنگ انداخته و بالا روند تا روبروى بالاى بهشت رسند، آن وقت هر كدامشان را در منازل از پيش تعيين شده در كنار اساتيد و معلّمينشان فرو آورده، و به خدمت امامانى كه بسوى آنان مى‌خواندند حاضر نمايند.
و پرتو نور اين تاجها، دشمنان اهل بيت را كور و كر و لال نموده و به سوى آتش سوق دهد.

وَ قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنُ الْعَسْكَرِيُّ ع‏:
إِنَّ مِنْ مُحِبِّي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ص مَسَاكِينَ مُوَاسَاتُهُمْ أَفْضَلُ مِنْ مساواة [مُوَاسَاةِ] مَسَاكِينِ الْفُقَرَاءِ وَ هُمُ الَّذِينَ سَكَنَتْ جَوَارِحُهُمْ وَ ضَعُفَتْ قُوَاهُمْ عَنْ مُقَابَلَةِ أَعْدَاءِ اللَّهِ الَّذِينَ يُعَيِّرُونَهُمْ بِدِينِهِمْ وَ يُسَفِّهُونَ أَحْلَامَهُمْ أَلَا فَمَنْ قَوَّاهُمْ بِفِقْهِهِ وَ عِلْمِهِ (یعنی با قبض و بسط) حَتَّى أَزَالَ مَسْكَنَتَهُمْ ثُمَّ سَلَّطَهُمْ عَلَى الْأَعْدَاءِ الظَّاهِرِينَ النَّوَاصِبِ وَ عَلَى الْأَعْدَاءِ الْبَاطِنِينَ إِبْلِيسَ وَ مَرَدَتِهِ حَتَّى يَهْزِمُوهُمْ عَنْ دِينِ اللَّهِ وَ يَذُودُوهُمْ عَنْ أَوْلِيَاءِ آلِ رَسُولِ اللَّهِ ص حَوَّلَ اللَّهُ تَعَالَى تِلْكَ الْمَسْكَنَةَ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ فَأَعْجَزَهُمْ عَنْ إِضْلَالِهِمْ قَضَى اللَّهُ تَعَالَى بِذَلِكَ قَضَاءَ حَقٍّ عَلَى لِسَانِ رَسُولِ اللَّهِ ص.
امام عسكرى عليه السّلام:
جمعى از دوستداران آل محمّد عليهم السّلام [از نظر علمى] مسكين و فقيرند، همان گروهى كه در برابر دشمنان ما ناتوان بوده، و مورد اعتراض و ملامت و طعن مخالفان واقع مى‌شوند، بنا بر اين يارى و مساعدت نمودن به اين فقرا افضل و برتر از كمك كردن به فقراى معمولى بى‌مال و ثروت است. و هر كه از اين جماعت دستگيرى نموده، و با سلاح علم و برهان در برابر دشمن نيرو بخشد، و فقر و عجز آنان را برطرف نموده و بر دشمن چيره گرداند، خداوند متعال نيز آنان را پيوسته در مقابل دشمنان-از شياطين انس و جن-پيروز نموده، و عجز و ناتوانى را بر مخالفينشان مستولى فرمايد.

اشتراک گذاری مطالب در شبکه های اجتماعی