The rotten heart of the envious collapses!
The decayed heart of envy crumbles into ruin!
«وهی» در معنای ممدوح، یکی از هزار واژۀ مترادف «نور الولایة»،
و در معنای مذموم، یکی از هزار واژۀ مترادف «حسد» است.
در فرهنگ لغات عربی مینویسند:
«وَهَتْ عزالى السحاب بمائها: ابرها بهوسيله باران از هم جدا شدند.»
«وَهَى الحبلُ وَهْياً: إِذا بلي و ضَعُف.»
+ «أمل»
«frail»: ضعیف
قلبی که پشت به نورش میکنه، دیگه نمیتونه در برابر وسوسههای شیطان طاقت بیاره و سست و نحیف و ضعیف میشه و شکننده میشه و زود گول میخوره. این مطلب از آیۀ «وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ» و واژۀ «وهی – واهیة» استنباط میشه!
نور قلب معارین حسود، عاریه است، لذا این قلب خیلی سست و ضعیف است و با کوچکترین تکلمات شیطان درونش، فرو میریزد و از بین میرود.
+ «سلخ – وای به روزی که خدا نورشو پس بگیره!»
انگاری شیطان با تکلماتش، خیلی راحت توی دل قلب حسود رو خالی میکنه!
و این قلب خیلی راحت کلاپس میکنه! فرو میریزه! به این میگن وهی!
+ «رقع» + «رفا»
قطع رابطه با نور میشه وهی!
اهل حسادت دوربرگردون رو دور نمیزنه.
اما اهل نور از تاریکی قلبش پی به اشتباهش میبره و دوربرگردون رو دور میزنه.
+ «توبه»
شمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم، جلد 11، صفحه 7310
«وَهَتْ عزالى السحاب بمائها: ابرها بهوسيله باران از هم جدا شدند.»
ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، جلد 3، صفحه 495
و منه يقال: وَهَتْ عَزَالَيِ السّحابِ بمائها.
مفردات ألفاظ القرآن، جلد 1، صفحه 887
مجمع البحرين، جلد 1، صفحه 466
و وهى السقاءُ: إِذا تخرَّق. و يقال في المَثَل: «خلِّ سبيل من وهى سقاؤه.
شمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم، جلد 11، صفحه 7310
قاموس قرآن، جلد 7، صفحه 256
مشتقات ریشه «وهی» در آیات قرآن:
[سورة الحاقة (۶۹): الآيات ۱۱ الى ۲۴]
وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ (۱۶)
و آسمان از هم بشكافد، و در آن روز است كه آن از هم گسسته باشد.
امام علی علیه السلام:
إِنَّ بَعْدَ الْبَعْثِ مَا هُوَ أَشَدُّ مِنَ الْقَبْرِ یَوْمَ یَشِیبُ فِیهِ الصَّغِیرُ وَ یَسْکَرُ فِیهِ الْکَبِیرُ وَ یَسْقُطُ فِیهِ الْجَنِین …
إِنَّ فَزَعَ ذَلِکَ الْیَوْمِ لَیُرْهِبُ الْمَلَائِکَهًَْ الَّذِینَ لَا ذَنْبَ لَهُمْ
وَ تَرْعُدُ مِنْهُ السَّبْعُ الشِّدَادُ وَ الْجِبَالُ الْأَوْتَادُ وَ الْأَرْضُ الْمِهَادُ
وَ تَنْشَقُّ السَّمَاءُ فَهِیَ یَوْمَئِذٍ واهِیَةٌ.
بندگان خدا! همانا پس از برانگیخته شدن از قبر با چیزی روبرو هستید که از [عذاب] قبر دشوارتر است، و آن روزی است که خردسال در آن روز پیرشود و بزرگسال و به مستی و بیهوشی درآید، و جنینهای نارس بیفتند (سقط جنین).
همانا ترس آن روز فرشتگانی را که گناهی ندارند به هراس اندازد،
و آسمانهای هفتگانه و کوههای استوار و زمین گسترده و گاهوار از بیم آن به لرزه افتند،
و آسمان از هم میشکافد و آنگاه سست میگردد [و فرو میریزد].