«انم» در معنای ممدوح، یکی از هزار واژۀ مترادف «نور الولایة»، و در معنای مذموم، یکی از هزار واژۀ مترادف «حسد» است. در فرهنگ لغات عربی مینویسند: «الأَنام: مردم، خلق، آفريدهشدگان.» دنیا فرصتی است برای درناژ حسادت! و قلب، جایی است که برای خلق نور هدایت در آن، بمنظور درناژ حسادت، تعبیه شده شده است. و آیۀ: «وَ الْأَرْضَوَضَعَهالِلْأَنامِ، و زمين را براى مردم نهاد.» یعنی انگاری خدا به همین منظور زمین را برای مردم خلق کرد. قلب، موضع خلقت نور! قلب، جایگاه آفرینش نور!
أَنَم – أَنَام: الانام: ذوى العقول من الإنس و الجنّ الساكنين على وجه الأرض «وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ» «انم» یکی از هزار واژه مترادف نور ولایت است. الآنَام- خلق، آفريدهشدگان. الأَنام- مردم، آفريدهشدگان.
مشتقات ریشه «انم» در آیات قرآن:
[سورة الرحمن (۵۵): الآيات ۱ الى ۱۳] وَ الْأَرْضَوَضَعَهالِلْأَنامِ (۱۰) و زمين را براى مردم نهاد.