دکتر محمد شعبانی راد

حسادت این بلا رو بر سر حسود آورده! ما سَلَكَكُمْ في‏ سَقَرَ!

Envy has brought this misfortune upon the envious!

«سقر» در معنای ممدوح، یکی از هزار واژۀ مترادف «نور الولایة»،
و در معنای مذموم، یکی از هزار واژۀ مترادف «حسد» است.
در فرهنگ لغات عربی می‌نویسند:
«سَقَرَتْهُ‏ الشمسُ: إذا لوّحته»
+ «خاکستر و باد!»

حسادت این بلا رو بر سر حسود آورده! ما سَلَكَكُمْ في‏ سَقَرَ!
سقرت النار: آتش پوستش را سوزاند و رنگ آن را تغییر داد.
ساقور: حدیدة تحمی و یکوی بها، آهنی که با آن داغ می گذارند.
(ساقور – حَرّ)
سقره: شدت تابش آفتاب که بر پوست اثر می‌گذارد.
مسقار: نخلی که شیره اش جاری شده و شکل ظاهری اش تغییر کرده.
سقّار: کافر که روح ایمانش سلب شده و در وجودش تغییر ایجاد شده و منافق شده.
+ «جسد»
سقر: دوزخ با سوزاندن انسانها از تغییر سیرت و صورت آنها در دنیا به شکل حیوانات و … خبر می‌دهد.
معار کسی که شخصیت او با سلب روح ایمان تغییر کرده و دستش رو شده است.

مشتقات ریشه‌ «سقر» در آیات قرآن:

يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلى‏ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ (48)
سَأُصْليهِ سَقَرَ (26)
وَ ما أَدْراكَ ما سَقَرُ (27)
ما سَلَكَكُمْ في‏ سَقَرَ (42)

اشتراک گذاری مطالب در شبکه های اجتماعی